[Niyay]ตอนที่ 10 3ผู้ถือกุญแจ

posted on 25 Nov 2010 20:47 by little-goldfish in Niyay

“คุณนาคามูละเป็นอะไรมากไหมครับ?” ไซโตะวิ่งเข้ามาถามอย่างร้อนรน

“เขาสลบไปได้สักพักแล้วน่ะ ทำยังไงดีละ ไซโตะ?” ฉันถามอย่างกระวนกระวาย

“พาคุณนาคามูละเข้าไปในบ้านก่อนครับ เดี๋ยวผมจะตามแพทย์ส่วนตัวมาให้นะครับ” ไซโตะพูด

 “เดี๋ยวสิไซโตะ แล้วฉันจะพาริวเข้าไปไหวได้ยังไงกัน” ฉันบ่นอย่างหัวเสีย

“เดี๋ยวผมตามคนมาช่วยครับ” ไซโตะว่าพร้อมวิ่งเข้าไปในบ้านหลังเล็กที่อยู่ถัดไปจากบ้านของริว

ไม่นานก็มีชายใส่เสื้อเชิ้ตหลุดลุ่ย กางเกงยืนขาเดฟ ผมเผ้ากระเซาะกระเซิง แต่กลับดูเท่ ในสายตาฉัน *0*

[มันใช่เวลามาคิดเรื่องแบบนี้ไหมเนี่ย?]

เขาเดินเข้ามาช่วยหิ้วปีกริวเข้าไปในห้องนอนของเขา

“ขอบคุณมากๆเลยนะคะ” ฉันว่าพร้อมส่งยิ้มให้

“ไม่เป็นไรหรอกครับ ยังไงซะ ริว มันก็เพื่อนผม” ชายคนนั้นว่า

“เพื่อน? ไม่ยักจะรู้ว่าเขามีเพื่อนด้วย ฉันไม่เห็นจะเคยได้ยินเขาพูดถึงใคร หรือ คุยกับใครเลย นอกจากไซโตะ”

“มันก็อย่างนี้แหละครับ แล้วคุณใช่ไหมครับที่เป็นบอร์ดี้การ์ดให้เพื่อนของผม?” เขาถาม

“ค่ะ แต่ฉันก็ยังดูแลเขาได้ไม่ดีเท่าที่ควรเลย...” ฉันว่าจ๋อยๆ พลางมองริวอย่างหดหู่

งานที่ฉันบอกว่าไม่เหมาะสำหรับคนมีฝีมืออย่างฉัน แต่ฉันก็ยังทำมันพลาด...ฉันคงจะไม่ได้เรื่องจริงๆอย่างที่ริวว่านั้นแหละ

“อย่าทำหน้าอย่างนั้นสิครับ อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด คุณไม่ได้ตั้งใจสักหน่อย คุณเองก็ทำเต็มที่แล้ว” เขาปลอบพร้อมมองไปยังเพื่อนของเขาเหมือนกัน

“ค่ะ ขอบคุณนะคะ ว่าแต่คุณชื่ออะไรหรอคะ?”

“อ๊ะ...จริงสิ ลืมแนะนำตัวเองไปเลย ผมนี่แย่จัง ผมชื่อ ซีโร่ ครับ เรียกว่า ซี ก็ได้ครับ”

“ค่ะ แซฟไฟร์ ค่ะ”

หลังจากที่ฉันตอบเขาก็เหมือนการสนทนาของเราต้องจบลงตรงนี้ก่อน เพราะคุณหมอที่ไซโตะพูดถึงได้เข้ามาในห้องแล้ว

“ยูกิ ฝากด้วยนะ” ซีโร่ว่า

“รบกวนออกไปข้างนอกกันด้วยนะ” คุณหมอนามว่ายูกิพูด แล้วหยิบอุปกรณ์ทางการแพทย์มากมายออกมา

ฉัน ไซโตะ และ ซีโร่ ต่างพากันเดินออกมา

“ไซโตะ...ฉันอยากรู้เรื่องกุญแจไขสมบัตินั้นเล่าให้ฉันฟังหน่อยได้ไหม?” ฉันพูดขึ้น

ฉันต้องศึกษาข้อมูลของกุญแจบ้าๆนี่ให้มากขึ้นซะแล้ว มันเป็นยังไง มาจากไหนกันนะ แล้วทำไมถึงเป็นข่าวดังในตอนนี้กัน

“ผมเองก็ไม่ค่อยรู้เรื่องกุญแจนี่เท่าไหร่หรอกนะครับ แต่เท่าที่เคยได้ยินมา เรื่องก็มีอยู่ว่า คุณ คานาดะ เขาเป็นมหาเศรษฐีเก่า แล้วมีภรรยาด้วยกัน 10 คน แต่ไม่มีลูก ตอนเขาเสีย ไม่มีภรรยาคนไหนได้สมบัติของเขาเลย แต่กลับได้เพียงของคนละหนึ่งชิ้น ที่ตอนนี้เราชื่อกันว่า เป็นกุญแจที่ใช้เปิดคลังสมบัติของเขา ของทั้ง 10 ชิ้นที่ส่งผ่านจากภรรยาทั้ง 10 สู่รุ่นลูก รุ่นหลาน ซึ่งตอนนี้ก็เป็นเวลา 100 กว่าปีแล้ว” ไซโตะเล่าอย่างคนไม่ค่อยรู้ = =”

“แล้วพอจะรู้ไหมว่า กุญแจแต่ละดอกมีรูปร่างหน้าตายังไง?” ฉันถามอีกรอบ

“ไม่มีใครรู้หรอกครับ นอกจากคุณ คานาดะ แล้วของผู้ถือกุญแจเท่านั้นที่จะรู้ เอ่อ แต่ผมได้ยินมาว่าชิ้นที่ 10 ไม่มีรูปธรรม ข้อนี่ทำให้ผมสงสัยมากว่าพวกที่ตามหากันอยู่จะหากันเจอได้ยังไง” ไซโตะตอบพร้อมทำหน้าครุ่นคิด

“งั้นหรอ...แล้วพอจะรู้ไหมว่าใครถือกุญแจนั้นอยู่บ้าง?” ฉันถามอีกครั้ง

“ก็พอรู้บ้างน่ะครับ...” ไซโตะพูดยังไม่ทันจบซีโร่ก็แทรกขึ้น

“ผมของเป็นคนบอกเองดีกว่า...ก็อย่างที่เธอรู้ ดอกหนึ่งอยู่ที่ ริว ส่วนที่เหลือก็มี ฉัน คิริน ฮานะ ยูกิ ส่วนที่เหลือฉันก็ไม่รู้แล้ว” ซีโร่ว่า

“งั้นหรอ นั่นมันเพิ่งจะ 5 ดอกเองนิน่า เอ๊ะเดี๋ยว ยูกิที่ว่านี่ คุณหมอเมื่อกี้ใช่ไหม” ฉันทำท่าครุ่นคิด

“ใช่” เขาพูดพร้อมอมยิ้ม

“งั้นหรอ...แล้วทำไมนายถึงรู้แค่ 4 คนนี่ละ?” ฉันถาม

“ก็เพราะฉันรู้จักแค่ 4 คนนี่น่ะสิ ก็พวกเรา 4 คนน่ะสนิทกันมากๆเลยละ” เขาพูดยิ้มๆ

“ให้ฉันเดา พวกนาย 5 คนคงจะสืบเชื้อสายของภรรยาของคุณคานาดะลงมาโดยไม่มีใครย้ายไปไหน ส่วนที่เหลืออีก 5 คนคงจะกระจัดกระจายกันไปอยู่ที่อื่นๆหมดแล้ว เฮ้อ...แล้วแบบนี้จะทำยังไงดีละเนี่ย” ฉันบ่น

“เธอมีแผนอะไรอยู่งั้นหรอ?” ซีโร่ถาม

ส่วนไซโตะตอนนี้เขาเอาแต่เงียบฟังฉันกับซีโร่คุยกัน

“มันอาจจะดูบ้าไปหน่อยนะ แต่ถ้าเกิดว่าฉันรวบรวมกุญแจทั้งหมดได้ แล้วนำมันไปให้พวก World Nation Museum ดูแลละ?” ฉันพูดขึ้น

“เธอต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ ถึงพวกฉัน 5 คนจะยอมให้ของนั่นกับเธอ แต่เธอจะไปหาอีก 5 อย่างจากไหน” ซีโร่พูดพลางส่ายหัว

“แต่ถ้าไม่ทำแบบนี้เรื่องก็จะไม่จบ แล้วพวกนายก็จะเป็นอันตราย” ฉันว่าเสียงดัง

“ขอโทษนะ ฉันขอแจ้งอาการริวนิดนึงนะ” คุณยูกิออกมาจากห้องพร้อมเรียกทุกคนให้ฟัง

“ตอนนี้มันไม่เป็นอะไรมากแล้ว ปลอดภัยดี แต่อยากให้ระวังแผลจะอักเสบ และ ฉีกขาด เป็นไปได้ อย่าให้มันขยับตัวมากนัก ให้อยู่นิ่งๆจนกว่าแผลจะหายดี ฉันรู้นะว่ามันยาก แต่ก็พยายามหน่อย” คุณยูกิว่า

“นายก็มาดูแลริวมันเองซะเลยสิ” ซีโร่ว่า

“ไม่ดีมั้ง ซี” คุณยูกิส่ายหน้า

“ก็ไหนๆคุณก็เป็นหมอ แถมยังเป็นเพื่อนกับ ริว อีกทำไมไม่ช่วยดูหน่อยละคะ?” ฉันถามอย่างสงสัย

คุณยูกิหันมามองหน้าฉัน แล้วหันไปมองหน้าซีโร่อีกครั้ง ซีโร่พยักหน้าให้เขานิดๆ ก่อนที่ยูกิจะพูดขึ้น

“คงจะไม่ดีมั้งครับ ถ้าจะให้ผู้ถือกุญแจหลายๆคนอยู่ด้วยกัน ในสถานการณ์แบบนี้” ยูกิพูดพร้อมดันแว่น

“ยังไงก็ตาม ฉันไปก่อนละ” ซีโร่ว่าพร้อมวิ่งออกไปอย่างรีบร้อน...

Comment

Comment:

Tweet